#365/7

Amadeu,

vandaag ben ik een soort van in verwarring. een goede nicht zei tegen me dat ik moet leren loslaten, dat ik niet alles moet willen begrijpen. ik begrijp dat niet. als ik niet alles zou moeten begrijpen dan zou ik kunnen stoppen met denken. en wat moet ik dan de hele dag doen. ik moet toch iets doen? als je niets te doen hebt gaat de dag tergend langzaam, daar hou ik niet van. daarom onder andere heb ik jou bedacht denk ik graag aan jou. maar als deze nicht gelijk heeft moet ik dus ook jou loslaten. dat vind ik een griezelig, zo niet naar en angstaanjagend -schokkend zelfs perhaps- idee. het maakt de situation ekstra sad. ik weet namelijk ook al niet ceker of jij aan mij denkt. als ik niet meer aan jou denk – ik moet er niet aan denken! ik moet helemaal niks!

on the other hand… het zou ook in mijn voordeel kunnen werken. heb je weleens gehoord van playing hard to get? so zou ik het ook kunnen spelen. dat ík eens degene ben die het hoofd wegdraait als we eindelijk contact hebben. dat ík eens degene ben die de eerstvolgende halte uitstapt als we elkaar hebben ontmoet. ik wou dan dat ík jou was Amadeu, dat bedoel ik. en dat jij dan mij was. je hebt me gevangen in je web en ik ben geen-eens een vlieg! stop met de spin zijn anders worstel ik me los en vlieg ik weg. het is heus niet leuk je te bewegen in een kleverige en stroperige substantie die lange draden alleen maar langer maken op het moment dat ik ook maar een fractie van een seconde een schijnbeweging maak. je maakt het alleen maar moeilijker voor me Amadeu, op deze manier.

heb jij eigenlijk een neef Amadeu, of meerdere? mensen op de wereld die je wel toelaat omdat ze nou eenmaal via een bloedband aan je verbonden zijn? die je advies mogen geven en je aan het denken zetten – of op slinkse wijze proberen dit gedachtegoed van je af te pakken door te suggereren dat je ermee moet stoppen. loslaten… Amahoela. ik trap daar niet in. maar jij Amadeu, heb jij so een neef? iemand naar wie je toegaat als je het niet meer ziet zitten, iemand die je troost in je verdriet, die met je lacht, die je de waarheid onder ogen laat zien… die je… begrijpt?

Lucretia

Advertenties

1 reactie

Opgeslagen onder 365

Een Reactie op “#365/7

  1. Nadia

    Vervelend he.. moeten… goede instelling hoor: je MOET helemaal niets!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s