#365/8

Amadeu!

ik heb je! ik heb je gespot! ik heb je gespot in de metro! ik heb je gespot met mijn AiFoon!!! wat ben je mooi Amadeu. je bent so – mooi, so – anders, so – jou. uniek in elk geval. je had het niet door hè, dat ik je in mijn vizier had? soals je daar stond, met je gesloten houding, semi-nonchalant, net alsof je het niet naar je zin had – je had me vast nog niet gezien, anders had je wel blij gekeken.  stond je de foto omdat je het wel een fijn idee vindt dat ik je anyplace anywhere kan bekijken door slechts mijn vingertop over het touchscreen te laten glijden? ik deed alsof ik een bericht aan het verzenden was. maar Amadeu, wie – ik vraag je; wie? – zou ik een bericht zenden? ik wil alleen maar jou en ik wil alleen maar jou. misschien ben je verbaasd Amadeu dat je je kleren mist op de foto. daar heb ik een speciale functie (app noemen ze het ook wel) voor. en niet dat ik je kleren niet mooi vond hoor, maar wel een beetje chaotisch vanwege al de verschillende kleuren. daarnaast ben je gewoon woest wild aantrekkelijk en komt dat zo zonder kleren nog beter uit!
maar nu we het toch over mijn AiFoon hebben. ik gebruik deze alleen soms heel af en toe voor als ik een brief wil schrijven aan jou, dan zet ik mijn ideeën erin. en voor foto’s van jou dus hè! wat ook nog wel eens gebeurd is, is dat ik het gebruik als ik in de metro ben en jij bent er niet. pas als ik dat echt helemaal c-ker weet – en bij elke stop tel ik de mensen die eruit stappen en die er weer in komen, so ik weet eksectlie hoeveel mensen er zijn en ik tel ze steeds na, ik kan er niet mee stoppen – pas als jij wel instapt Amadeu. dan stop ik met tellen. jij bent nummer 1 en dan telt er niets en niemand meer (niemand anders krijgt bij de telrondes dit cijfer hoor, ik begin altijd te tellen bij 2). maar als ik dus c-ker weet dat jij er niet bent zit ik wel eens op Facebook. ken je dat Amadeu? ik denk het niet want ik heb je al so vaak gezocht! als je dit leest: word mijn vriend op Facebook Amadeu! so, op Facebook heb ik dus weleens dat ik gezellig bij klets met de mensen. ik hou er helemaal niet van, maar tegenwoordig moet je wel wat doen om erbij te horen – of te doen alsof. en ik hou er nog minder van om de mensen in het echt te zien. maar sommige mensen zetten echt stomme dingen op hun so-called prikbord hoor! ik doe altijd dan net alsof het me interesseert maar echt – ik snap er vaak niks van. maar het is wel leuk voor ze als ik iets tegen ze zeg en dat het dan lijkt alsof er in ieder geval iemand is die hen die aandacht geeft waarnaar een ieder toch op zoek is. het enige wat ik wel echt moeilijk vind is dat de AiFoon hoofdletters geeft – automatisch! ik kan er niks tegen doen. ze zijn sterker dan ik ben. ik vecht en probeer ze eronder te drukken maar het is water naar de zee dragen en het kind met het badwater weggooien en dweilen met de kraan open – zonde. daarom probeer ik so min mogelijk te doen met die AiFoon, ik hou so NIET van hoofdletters! moet je ze zien staan: IK BEN EEN LELIJKE HOEKIGE SCHREEUWIRIGE HARDE ZWARTE LELIJKE HOOFDLETTER. ik snap niet dat mensen elke zin beginnen met so een gruwelijk gedoe. het verpest hun zin. wat ze ook gaan zeggen – ik haak af. ze hebben verloren van de schoonheid en zachtheid en rondheid van de kleine letters zoals ze bedoeld zijn. haak jij bij mij aan Amadeu?

Lucretia

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder 365

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s