#365/34

20110420-065425.jpg

Amadeu,

vandaag was ik in een land waar ik kon dansen op het ijs. ik viel nooit en ik maakte prachtige swierige dansen. de zon scheen en ik was het stralende middelpunt. het was er nooit koud en toch smolt het ijs niet – er zat nooit een smet op de sneeuw. de sneeuw was sneeuwwit en gaf fonkels in alle kleuren van de regenboog. na een paar uur dansen kwam jij erbij. samen maakten we de dans en de dag nog mooier. de muziek klonk en we raakten nooit uit het ritme. jij gooide me in de lucht en ving me in je armen weer op. licht als een veertje ben je, zei je tegen mij. mijn liefste – zei je er nog achteraan. we dronken warme chocolademelk met slagroom en we lachten om de witte snor die we beiden hadden. met een kus maakten we de snor ongedaan. onder een geruite deken bij de open haard zaten we en we leken net normale mensen. gelukkig en tezaam. het hout knapperde en het vuur knipperde. ik dacht, liggend tegen jou sterke borst, terug aan de tijd dat we elkaar nog niet spraken. dat je ogen de mijne ontvluchtten. dat ik al wist dat jij de mijne was maar jij nog niet wist dat ik de jouwe was. het maakte me weemoedig en een traan gleed vanaf mijn wang op jouw trui. zonder iets te zeggen drukte je me nog iets steviger tegen je aan. so sliepen we in – in elkaars armen.

Lucretia

Advertenties

1 reactie

Opgeslagen onder 365

Een Reactie op “#365/34

  1. Nadia

    Dansen op ijs kan ik niet. Ik kan wel heen en weer naar m’n zus fietsen, dat is 36 km. Terwijl ik al gesport heb. En op de heenweg een half uur met de hond heb gewandeld. Geef toe. Das ook knap.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s