#365/51

20110430-093029.jpg

Amadeu,

vannacht heb ik gedroomd dat ik levend begraven werd in een gouden ei. het was verschrikkelijk! en ik dacht dat mijn laatste uur geslagen had. ik vond het helemaal geen mooie manier om dood te gaan en uit alle macht schreeuwde ik en bonsde met mijn vuisten tegen de gouden eierschaal. het galmde en ik werd omringd door mijn stemgeluid wat ik voor het eerst van mijn leven niet mooi vond – maar angstaanjagend. so ik werd nog banger. vanwege de eivorm was het misschien ook vervormd hoor – mijn stem – want normaal is die onder alle omstandigheden te mooi om waar te zijn – all say it myself.

ik liep kleine rondjes in het gouden ei en zag in de weerspiegeling ervan dat ik steeds meer verwilderd eruit kwam te zien. steeds vermoeiender ook. tranen maakten een klein plasje op de grond waar ik moe in ging zitten. het was warm en fijn en ik bedacht me dat ik zou huilen tot ik in mijn eigen tranen zou verdrinken. dat zou wel een mooie dood zijn toch? sommige mensen houden er niet van daarover na te denken maar ik vind persoonlijk zelf dat het belangrijk is om scherp te houden om dit zorgvuldig voor te bereiden en alles eruit te halen wat erin zit want de meeste mensen gaan maar één keer dood. maar so had ik het niet verwacht. ik had jou nog niet eens ontmoet en je zou me so missen en niet begrijpen waar ik was gebleven. huilend stampte ik met mijn voeten in het tranendal. opspattende spetters alom.

de stampengalm -versterkt door de spetters- bereikte je hart en je liet alles uit je handen vallen Amadeu. in mijn droom. je volgde je hart en je kwam uit bij het gouden ei, wat waarschijnlijk is gedroomd vanwege pasen. goud heeft misschien te maken met koninginnedag. met alle feestdagen droom ik altijd meer om het te verwerken dat alles anders is als anders. toen kwam het mooiste van mijn droom. je brak het ei open alsof je erop zat! het goud brokkelde als fijn stof op onze wereld. het gedeelte waarin het tranendal had gelegen vloeide weg als kleine stroompjes blinkend goud. alles blonk en glinsterde en alles was te mooi om waar te zijn. met de mooiste sleutel ooit gemaakt opende je tenslotte mijn hart en kwam er ongevraagd maar o so welkom binnen. ik gooide de sleutel in de gouden stroom waar hij smolt. so – jij blijft altijd in mijn hart.

Lucretia

Advertenties

1 reactie

Opgeslagen onder 365

Een Reactie op “#365/51

  1. Nadia

    Wauw. Wat een droom. Je hebt geluk dat ie goed afliep. Doesn’t always happen. Meestal ben je aan het eind van je droom gewoon dood of zit je toch minstens diep in de penarie. Maar in deze droom niet. Gelukkig maar!

    liefs!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s