#365/103

20110702-061628.jpg

Amadeu,

ik ging wandelen om het even op een rijtje te zetten. ik had even tijd nodig voor mezelf. ik liep langs een veld met bloemen en opeens viel alles op zijn plek. plotsklaps – vanwege de klaprozen. maar dat terzijde.

eerst even dit: ik wil zowiezo even zeggen dat ik wil dat jij doet wat ik wil en denkt wat ik denk. het is belangrijk dat scherp te houden voor het behoud van onze relatie (zij die pril). so iets derge lijks als met de boodschappen – ook al was het een misverstand gebaseerd op onjuist geïnterpureerde obstakels – nee hoe heet dat nou? – obstinaat, nee… nou, ik bedoel dat wat je doet als je aan het absorberen bent. de mensen goed bekijken, soals ik jou bekeek in de winkel. nou, soiets moet gewoon niet weer gebeuren vind ik.

nou dat absorberen dus, en wat je er dan voor betekenis aan verleent (om maar even die taal te gebruiken) dan is het dus so dat dat mis kan gaan. er is dan een soort van kortsluiting in je. net soals de bliksem soms.
ik ga het aan je uitleggen. de neurotransmitters en de ontvangers verhouden zich in een bepaalde stand tot de weggetjes in je hersenen en vanwege de onomkeerbaarheid van de uitgezonde sinalen van buitenaf… nee dit is te moeilijk voor je denk ik. laat maar. het gaat er uiteindelijk om dat er veel mis gaat in je hersenen en dat verkeerde betekenisgeving slechts ongedaan gemaakt kan worden door zogenaamde helpende gedachten.

ik verleende er de betekenis aan dat je die boodschappen voor jezelf deed en dat gaf paniek. nu is het so, dat is bewezen, dat je tegenwoordig dus zelf invloed uit kan geven en kan beoefenen op je gevoel door wat je denkt te veranderen. dat kan je alleen zelf. anders zou iemand anders jouw gedachten kunnen veranderen. het zou wel handig zijn voor onze mogelijke toekomst sodat ik jou brein met de mijne kan synchroniseren. dat scheelt de hoop (of is het het hoop? ik begrijp het niet helemaal).

so toen ik eindelijk de waarheid – de helpende gedachte – in pacht had dat jij voor een ander boodschappen deed viel alles op zijn plek en kon ik opgelucht adem halen uit de atmosfeer. eigenlijk moeten de mensen hier ook wat mee. niemand zou ooit nog in paniek zijn of zich naar voelen, simpelweg door wat je denkt te veranderen. begrijp je het als ik het so zeg? heb jij dat weleens Amadeu? of ben jij altijd blij? en vrij? omdat je weet dat je wanneer je oud en gerimpeld bent je leven lang en gelukkig hebt gedeeld met je grote liefde,

Lucretia

*********************************************************************************************************************

20110628-045937.jpg niet vergeten mee te doen aan de giveaway!

don’t forget to enter the giveaway!

Advertenties

3 reacties

Opgeslagen onder 365

3 Reacties op “#365/103

  1. Nadia

    Ahum. Ik begrijp het niet helemaal… Lijkt me ook zeer moeilijk te vertalen… Maar goed, als Amadeu er maar wat aan heeft 🙂 en gebruikte je ‘z’en om duidelijker over te komen? Moet zeggen dat het best angstaanjagend was, van jou komende…

    ❤ Nadia

  2. thera

    Leuk klaprozen 😀

    enne heel goed die helpende gedachten. het moet natuurlijk wel de waarheid zijn, anders zit je jezelf voor het lapje te houden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s