#365/108

Amadeu,

‘wat zei je?’ zette ze ons ‘gesprek’ (als daar inderdaad sprake van was) voort. ‘hoepel op’ dacht ik – ‘hmh-hm’ zei ik. voor haar genoeg om ‘het’ voort te zetten, wat ‘het’ dan ook moge zijn. ze sprak – nee, ze ratelde. tot de halte kwam dat ze uit moest stappen. ‘gezellig!’ zei ze – en – ‘tot ziens!’.

‘daag…’ was het enige wat ik uit kon brengen. en tot mijn eigen verbazing vond ik het jammer dat het was afgelopen. ook al had ik me overspoeld gevoeld – overweldigd zelfs. het was so lang geleden dat ik iets had gehad wat op een gesprek leek (of mag je daar pas van spreken als beide betrokken personen hebben gesproken?). pas nu wist ik wat ik had gemist. het bracht me terug naar de tijd dat ik samen was –

niet alleen maar… samen – was met mijn moeder en ze honderduit praatte en ik honderduit luisterde – of andersom. het is so stil geworden in mijn leven – besef ik nu. met haar is ook mijn vermogen honderduit te praten of te luisteren – gestorven. ik onderdrukte een snik en wenste dat zij het was geweest die naast me zat. maar in wensen geloof ik niet – niet meer. tranen welden op – ik drukte ze terug. niet hier – niet nu. bij de volgende halte zou ik uitstappen en ergens een bankje opzoeken waar ik ze kon laten gaan.

voor het eerst sinds honderd en acht dagen is er iemand anders in mijn hoofd – iemand anders als jij Amadeu. ik hoop dat ik haar weer eens tegenkom – en dan wel in staat zal zijn tot meer dan ‘hmh’. als ze het überhaupt nog eens aandurft tegen iemand als mij te praten – wat moest ze wel niet denken? ach. ik ben wel wat gewend. de mensen begrijpen me wel vaker niet – net so als ik hen soms niet helemaal.

hoe zag ze er eigenlijk uit? en hé… waar ben jij, Amadeu? uitgestapt – eerste keer dat ik dat heb gemist – je niet heb nagekeken. ik begrijp het niet helemaal.

Lucretia

*********************************************************************************************************************

20110628-045937.jpg          niet vergeten mee te doen aan de giveaway voor 9 juli!

          don’t forget to enter the giveaway before July 9th!

Advertenties

1 reactie

Opgeslagen onder 365

Een Reactie op “#365/108

  1. Nadia

    Ach Luc… Ze gaf je vast vroeger ook knuffels, dus ik geef je er nu ook één (een virtuele dan…). Je doet me denken aan Gollem, uit LOTR… Hij was eerst ook normaal en toen werd ie zo eenzaam… Misschien wordt het tijd voor je om weer vrienden enzo te gaan maken! Sterkte, lieve lieve Luc, ik weet hoe belangrijk en geweldig moeders zijn 🙂

    with love,

    Nadia

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s