#365/112

20110711-111901.jpg

Amadeu,

vandaag is gebeurd waar ik bang voor was. waarschijnlijk omdat ik het had opgeschreven… ik ben verslagen. in de wedloop van het leven heeft de eerste vogel zijn (of was het een haar) leven al moeten offeren. 1-0 voor de stikkers die de vogels misleiden. ik heb ze er met al mijn kracht geprobeerd af te halen maar het blijkt dat als ze er eenmaal opzitten ze verkleefd zijn met de ramen. vastgeplakt tot in de eeuwige jachtvelden waar de dode vogel ook heen is gegaan. dat weet ik c-ker.

maar ik heb dus een probleem Amadeu. de dode vogel ligt dood te zijn op mijn balkon. dood dood dood! geen sprankje leven meer te bekennen. terwijl het so een mooie gevederde vriend zou kunnen zijn. het is so tegenstrijdig en niet kloppend (net als het hart van de vogel) dat alles in mij door de war gaat. ik kan er echt niet mee omgaan. ik heb je nodig Amadeu om iets te doen met de dode vogel!!! waar ben je nu ik je nodig heb? ik als alleenstaande vogelvrouw in de vogelrouw heb je nu harder nodig als ooit!

ik heb de gordijnen dicht gedaan toen ik de dode had gezien en doe net alsof hij er niet is maar wat ik ook probeer, alles in mij protesteert en schreeuwt en jammert: dood! dood! d-o-o-d! er ligt iets gruwelijk dood te zijn op je balkon en je moet er iets mee Lucretia! niet misschien maar absoluut desoluut resoluut c-ker!

ik weet me geen raad van verdriet en angst. ik belde de crisisdienst maar zij adviseerden me slechts een formulier in te vullen met helpende gedachten. daar waren ze vroeger echt niet mee weggekomen, die so genaamde hulp-verleners! hulp? ho maar. in verband met de vakantietijd en de komkommers en EHEC (denk ik, anders snap ik de link niet) werd ik omdat ik niet rustig werd doorverwezen naar mijn eigenste psycholoog. die was op vakantie en op zijn voicemail stond weer alleen de boodschap ‘stop daarmee’.
maar de vogel is al gestopt met leven en mijn leven staat nu ook stil, ik kan geen kant op. ik zit even stil als de dode levend op de bank. verslagen door de stikkers en de dood, al na 1 dag. waar kan ik nog meer mee stoppen dan? ik begrijp het niet helemaal, het leven en de dood. ik begrijp het helemaal niet.

Help! Amadeu, nu is de tijd. KOM! red me! maak me weer voor rede vatbaar! ik ben ten einde raad aan het eind van deze brief,

Lucretia

Advertenties

2 reacties

Opgeslagen onder 365

2 Reacties op “#365/112

  1. Nadia

    oh lieve Luc, ik wilde dat ik je kon bellen! afschuwelijk dit. weet je wat ik zou doen als er een dode vogel op mijn balkon zou liggen? ik zou een oude handdoek pakken, hem erin wikkelen en naar buiten gaan. daar zou ik een plekje opzoeken, in het zand, waar ik hem kon begraven in een gat. en dan mag je best een beetje huilen hoor! het is ook verdrietig! en ik zou nieuwe ramen bestellen. met ALL OVER IT: ‘vogel, je hebt nog een heel leven voor je!’

    heb je daar iets aan?

    daag Lucretia, succes met je leven en je vogel.

    Nadia

  2. thera

    ja, zeker heb je de schouder van een sterke man nodig

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s