#365/152

Amadeu,

ik heb de stoeptegels van het hotel naar het metrostation geteld. alleen die waar ik mijn voeten opzette hoor, niet alle van de straat, dat zou een beetje – neurotisch zijn. het waren er 2596. en dat is grappig. ik heb best veel tijd over en ik had de som van vandaag (365 gedeeld door 152) al uit mijn hoofd opgelost. het is 2,4. als je dat getal weer vermenigvuldigt met de dagen dat ik je al schrijf, kom je weer op het aantal dagen van het jaar uit. als je dan het aantal dagen dat ik je nog ga schrijven, in het kwadraat, deelt door het aantal dagen van het jaar, en je telt er dan het aantal dagen dat ik je al schrijf weer bij op, plus nog een beetje… dan heb je precies tijd genoeg om die som op te lossen als je dus loopt van het hotel naar het station. ondertussen moet je dan ook tellen. als je de tel kwijtraakt moet je terug – lopen en tellen. opnieuw beginnen. het is voor sommige van de mensen moeilijk om twee dingen tegelijk te doen. helemaal als het tellen en rekenen is. maar eigenlijk is het heel makkelijk. het zit allemaal in dezelfde hersenhelft. sommige mensen kunnen gewoon veel meer dan ze denken. ik ook. jij ook.

Lucretia

NB als ik je gevonden heb weet je dus nu al hoeveel stoeptegels je tegenkomt. dan hoef je daar niet meer op te letten maar alleen maar op mij.

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder 365

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s